January 21, 2006

『牧歌』を読む

昨日読んだ範囲のテキストと訳をアップします。

次回は第二歌です。

Meliboeus

At nos hinc alii sitientis ibimus Afros,
pars Scythiam et rapidum cretae veniemus Oaxen 65
et penitus toto divisos orbe Britannos.
en umquam patrios longo post tempore finis
pauperis et tuguri congestum caespite culmen,
post aliquot, mea regna, videns mirabor aristas?

メリボエウス
だが、われわれの中には(nos)この地を去って(hinc)渇きに苦しむ(sitientis)アフリカ人のもとに(Afros)赴く者もいるだろう(ibimus)。中には(pars)スキュティア(Scythiam)や、白亜の(cretae)流れも急な(rapidum)オアクセス川(Oaxen)をめざす者もいるだろう(veniemus)。

あるいは、全世界から(toto...orbe)すっかり(penitus)切り離された(divisos)ブリタンニア人のところへ(Britannos)行く者もいるだろう(veniemus)。

ああ(en)長い年月を経たのちに(longo post tempore)、いつの日か(umquam)この父祖の土地を(patrios...finis)見て (videns)、わたしは驚くことがあるのだろうか (mirabor) 。この貧しい (pauperis) 小屋の (tuguri) 芝草を (caespite) つみ重ねた (congestum) 屋根 (culmen)を見て、また、かつてはわたしの王国であった(mea regna)麦の穂を(aristas)いくつか(aliquot)見つけて(videns)驚くのだろうか(mirabor)。(69)

impius haec tam culta novalia miles habebit, 70
barbarus has segetes. en quo discordia civis
produxit miseros; his nos consevimus agros!
insere nunc, Meliboee, piros, pone ordine vites.
ite meae, felix quondam pecus, ite capellae.
non ego vos posthac viridi proiectus in antro 75
dumosa pendere procul de rupe videbo;
carmina nulla canam; non me pascente, capellae,
florentem cytisum et salices carpetis amaras.

不敬な(impius)軍人が(miles)、こんなにも(tam)よく耕した (culta) 土地を (novalia) 手にいれるのだ(habebit)。

あの野蛮人が(barbarus)この(has) 収穫物を(segetes)だと?見るがいい(en)。内乱は(discordia)惨めな市民たち(civis...miseros)をどこに (quo) 連れていったのかを(produxit)。

彼らのために (his)、わしらは (nos) 畑に (agros) 種をまいたというのに(consevimus)!

メリボエウスよ 、今こそ (nunc) なしを (piros) 植えるがいい (insere)。

葡萄の苗を (vites) 整然と (ordine) 植えるのだ (pone)。

かつては (quondam) 幸福だった (felix) 家畜たちよ (pecus)、行くがいい (ite)。わたしの(meae)山羊たちよ (capellae)、さあ行け (ite)。74

今後 (posthac)、わたしは緑の (viridi) 洞穴の中に (in antro) 寝そべって (proiectus)、おまえたちが(vos)藪の生えた (dumosa) 崖 (rupe) から (de) ぶらさがるのを (pendere)、遠くから(procul) 眺めることもないだろう(non...videbo)。

わたしはもう歌は歌わない (carmina nulla canam)。山羊たちよ(capellae)、わたしが 世話をして (me pascente)、おまえたちが花咲く (florentem) ウマゴヤシや (cytisum) 苦い (amaras) 柳を (salices) 食べることはもうないだろう (non...carpetis)。(78)

Tityrus

Hic tamen hanc mecum poteras requiescere noctem
fronde super viridi. sunt nobis mitia poma, 80
castaneae molles et pressi copia lactis,
et iam summa procul villarum culmina fumant
maioresque cadunt altis de montibus umbrae.

ティーテュルス
だが(tamen)今夜は (hanc...noctem) この (hic) 緑の草の上で (fronde super viridi) わたしと一緒に (mecum) 休むことが(requiescere)できるだろう(poteras)。

我々には(nobis)熟した (mitia) リンゴも (poma) あるし (sunt)、柔らかい (molles) 栗の実も (castaneae)、しぼった (pressi) ミルクも(lactis)たっぷりある (copia)。

そして今 (et iam) 遠くでは(procul)屋敷の(villarum)屋根の (culmina) てっぺんが(culmina)煙を出している(fumant)。高い(altis)山々からは(de montibus)いっそう長い(maiores)陰が (umbrae) おりている(cadunt)。(83)

Posted by at January 21, 2006 08:30 AM
Comments
Post a comment









Remember personal info?