December 03, 2005

『牧歌』を読む(4)

山下です。

金曜日のクラスでは、はじめにウェルギリウスの『牧歌』を読んでいます。

Meliboeus

Fortunate senex, ergo tua rura manebunt
et tibi magna satis, quamvis lapis omnia nudus
limosoque palus obducat pascua iunco.
non insueta gravis temptabunt pabula fetas
nec mala vicini pecoris contagia laedent. 50
fortunate senex, hic inter flumina nota
et fontis sacros frigus captabis opacum;

hinc tibi, quae semper, vicino ab limite saepes
Hyblaeis apibus florem depasta salicti
saepe levi somnum suadebit inire susurro; 55
hinc alta sub rupe canet frondator ad auras,
nec tamen interea raucae, tua cura, palumbes
nec gemere aeria cessabit turtur ab ulmo.

以下、メモ書きです。

--

メリボエウス
幸福な老人よ(Fortunate senex)、だから(ergo)おまえの土地は(tua rura)これからも残るのだな(manebunt)。だが(et)あれはおまえには(tibi)大きすぎる(magna satis)。

裸の石ころや(lapis...nudus)泥だらけの(limosoque)イグサによって(iunco)沼が(palus)すべてを(omnia)覆っている(obducat)にせよ(quamvis)。

慣れない草が(insueta...pabula)重く(gravis)仔をはらんだ母牛たちを(fetas)襲うことはないし(non...temptabunt)、近くの家畜の(vicini pecoris)悪い病気が(mala contagia)害をおよぼすこともない(nec...laedent)。

幸福な老人よ(fortunate senex)、ここでは(hic)愛着のある川(flumina nota)と神聖な泉の(fontis sacros)間に囲まれて(inter)、おまえは木陰の(opacum)涼しさを(frigus)手にするだろう(captabis)。

こちらから(hinc)、すなわち隣家との境界から(vicino ab limite)、垣根は(saepes)いつものように(quae semper)、ヒュブラの蜜蜂に(Hyblaeis apibus)柳の花(の蜜)をすわれ、しばしば(saepe)軽いうなり声で(levi...susurro)眠りを(somnum)始めるよう(inire)誘うだろう(suadebit)。

こちらで(hinc)、すなわち深い崖の下で(alta sub rupe)、葡萄の葉を摘む者は(frondator)そよ風に向かって(ad auras)歌を歌うだろう(canet)。だが(tamen)、その間中(interea)おまえのお気に入りの(tua cura)山鳩は(palumbes)低い声で(raucae)、また、キジバトは(turtur)、高い(aeria)楡の木から(ab ulmo)、悲しい声で鳴くのを(gemere)止めることはないだろう(cessabit)。(58)

Posted by at December 3, 2005 12:58 PM
Comments
Post a comment









Remember personal info?