haud minus ac iussi faciunt, primusque rudentem
contorsit laeuas proram Palinurus ad undas;
laeuam cuncta cohors remis uentisque petiuit.
tollimur in caelum curuato gurgite, et idem
subducta ad Manis imos desedimus unda. 565
彼らは命じられた通りに行った。まずうめき声を上げる
船首をパリヌールスは左の波に向けた。
すべての乗組員は櫂と風によって左の方向を目指した。563
われわれは、弓のように曲がった波によって天まで持ち上げられ、
波がひくと、冥界の奥底まで沈み込む。565
ter scopuli clamorem inter caua saxa dedere,
ter spumam elisam et rorantia uidimus astra.
interea fessos uentus cum sole reliquit,
ignarique uiae Cyclopum adlabimur oris.
うつろな岩の間で三度岩山が叫び声をあげた。
われわれは三度、砕け散った波のしぶきと、滴をたれる星々を見た。
その間、嵐は太陽とともに疲弊したわれわれを見捨てた。
航路を失ったわれわれは、キュクロプスたちの住む海岸に流れ着いた。569
Portus ab accessu uentorum immotus et ingens 570
ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis,
interdumque atram prorumpit ad aethera nubem
turbine fumantem piceo et candente fauilla,
attollitque globos flammarum et sidera lambit;
嵐の襲来にも動じない、それ自身大きな港があった。
だが、そばではアエトナ山が恐ろしい崩壊の音を轟かせている。
ときおり黒雲を天に向かって吐き出し、
漆黒の渦巻きと白熱した火の粉の混じった煙を吐き出す雲を。
山は、炎の塊を持ち上げ、炎で星をなめた。574
interdum scopulos auulsaque uiscera montis 575
erigit eructans, liquefactaque saxa sub auras
cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo.
こうして、岩石と山のちぎられた内蔵が
空高く吐き出され、溶岩は空気の下で
どよめきとともに固まる。山は最も奥底から煮えたぎっていた。577
fama est Enceladi semustum fulmine corpus
urgeri mole hac, ingentemque insuper Aetnam
impositam ruptis flammam exspirare caminis, 580
et fessum quotiens mutet latus, intremere omnem
murmure Trinacriam et caelum subtexere fumo.
噂では雷によって半分焼かれたエンケラドゥスの体は
この岩塊によって押しつぶされ、その上に巨大なアエトナ山が
乗せられたが、山の炉が破壊されて炎を吐き出した。580
エンケラドゥスが疲れて横腹を動かすたびに、トリナクリア島全体が
轟音とともに揺れ動き、天を煙で覆い尽くしたという。582
noctem illam tecti siluis immania monstra
perferimus, nec quae sonitum det causa uidemus.
nam neque erant astrorum ignes nec lucidus aethra 585
siderea polus, obscuro sed nubila caelo,
et lunam in nimbo nox intempesta tenebat.
われわれは夜通し、森の中に隠れ、計り知れない恐怖に
耐えた。何が原因であのような轟音が聞こえるのかわからぬままに。
星の出す光がまるで見えなかったし、星の輝く天に
明るい北極星が見えるわけでもなく、むしろ暗い天には雲がかかっており、
雨雲の中で時を忘れた夜の闇が月をとらえていたからだ。587
Postera iamque dies primo surgebat Eoo
umentemque Aurora polo dimouerat umbram,
cum subito e siluis macie confecta suprema 590
ignoti noua forma uiri miserandaque cultu
procedit supplexque manus ad litora tendit.
すでに次の日の朝日が明けの明星とともにたち昇り、
アウローラが、天から露に濡れた暗黒を取り払っていた。
とつぜん、森の中から、極度に衰弱した
見たことのない男の姿が、惨めな風貌のまま
進み出て、嘆願の手を岸に向けて広げた。592
トップ > 西洋古典文学 > ウェルギリウス > 『アエネーイス』第3巻 > 嵐に翻弄されて(3.561-592)
Copyright(C) 1996- Taro YAMASHITA All rights reserved