Finem respice.

Finis coronat opus.

Fit via vi.

Flamma fumo est proxima.

Flectere si nequeo superos, Acheronta movebo.

Flos unus non facit hortum.

Fluctuat nec mergitur.

Forsan et haec olim meminisse iuvabit.

Fortes fortuna adjuvat.

Fortuna adversa virum magnae sapientiae non terret.

Fortuna amicos conciliat, inopia amicos probat.

Fortuna opes auferre potest, non animum.

Fortuna vitrea est; tum cum splendet frangitur.

Frangere dum metuis, franges crystallina.

Fugaces labuntur anni.

Fuge magna.

Fugit hora.

Fugit irreparabile tempus.

Gallia est omnis divisa in partis tres.

Gaudeamus igitur.

Gloria in excelsis deo et in terra pax hominibus bonae voluntatis.

Gloria virtutem tamquam umbra sequitur.

Gloriam qui spreverit, veram habebit.

Graecia capta ferum victorem cepit.

Gravis ira regum est semper.

Gutta cavat lapidem non vi sed saepe cadendo.

Hannibal erat ad portas.

Hectora quis nosset, si felix Troja fuisset?

heu pietas! heu prisca fides!

Hinc illae lacrimae.

Hoc tempore obsequium amicos, veritas odium parit.

Hodie mihi, cras tibi.

Hodie, non cras.

Homines id quod volunt credunt.

Homo est sociale animal.

Homo homini lupus.

Homo sum. Humani nil a me alienum puto.

Honesta mors turpi vita potior.

Honos alit artes.

Honos habet onus.

Hora fugit.

I, sequere Italiam ventis, pete regna per undas.

Ibi semper est victoria, ubi concordia est.

Ignavis semper feriae sunt.

Ignis aurum probat; miseria homines.

Ignoranti quem portum petat, nullus ventus est.

Imago animi sermo est.

Immodica ira gignit insaniam.

Immortalia ne speres, monet annus et almum quae rapit hora diem.

Imperare sibi maximum imperium est.

このページの先頭へ